Dla ukojenia

Czasem ukojenie możesz znaleźć w muzyce i poezji.
Być może nawet ze zdumieniem odkrywasz,
że odbierasz ją obecnie intensywniej niż dotąd.

Mój dzisiejszy wiersz "Dla ukojenia"
dedykuję zatem:

Mamom Czekającym

Polne maki dla dłoni

także tych samotnych

by dotykiem koiły

rany z kolców róży

by błękitem odetchnać

latem zaczarować

sercem

jak szybki zając

pohasać na łące

Polny kamyk
co w sercu
uwierał do wczoraj

Ktoś wyjął delikatnie

jak perłę o świcie

całą kolią opasał

świata stare ciało

by przydać szlachetności

i obmyć w błękicie

Dłonią gładzisz

powietrze

co od gór stęsknione

przyszło do nas

z zapachem

polan

jodeł

świerków

okiem chmury

całujesz

i niesiesz w zanadrzu

Nowe Życie

i nowe cudowne

przesłanie

Agnieszka